Անհավասար մարտի են բռնվել թշնամու մեծածավալ զորքի հետ՝ չի նահանջել, մինչեւ վերջին շունչը պայքարել է. Մերօրյա ՀԵՐՈՍ ԱՐՄԱՆ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ 18 ակնթարթները

Արցախյան երկրորդ պատերազմի մեր հերոսներից շատերի արարքները հայտնի են, բայց շատերի գործն ու անունները մնացել են ստվերում: Այդ մասին գիտեն իրենք` հարազատները, ընկերները, եւ վերջ: Դա ճիշտ չէ: Առավել եւս, որ թեեւ շատերը մեր կողքին են, հազարավորներն էլ հերոսաբար տվեցին իրենց կյանքը, էլ ավելի շատերը` առողջությունը: «Հերոսը մեր բակից» խորագրի ներքո շարունակում ենք ներկայացնել մերօրյա հերոսների պատմությունները, որոնք ապրել են մեր կողքին, մեր շենքում, փողոցում, բնակավայրում եւ անմահացել հանուն բոլորիս:

Այսօրվա մեր ՀԵՐՈՍԸ հայտնի եւ սիրված դերասան Կարեն Մկրտչյանի որդին է՝ ԱՐՄԱՆ ՄԿՐՏՉՅԱՆԸ, ում 19 ակնթարթների, կիսատ մնացած երազանքների մասին խոսել ենք հերոսի հայրիկի՝ Կարեն Մկրտչյանի հետ, ով այսօր շարունակում է ապրել, աշխատել  հանուն հերոս որդու, հանուն նրա կիսատ մնացած երազանքների իրագործման:

Արմանը, Մկրտչյանների ընտանիքի միջնեկ որդին էր, ունի իրենից մեծ եւ փոքր եղբայրներ, ովքեր այսօր ուժ են տալիս իրենց ծնողներին եւ իրենց ներկայությամբ վառ պահում իրենց անմահացած եղբոր ներկայությունը ամենուր:

Ինչպիսի՞ մանուկ էր Արմանը, ի՞նչպես է խոհարար լինելով՝ լսելով պատերազմի մասին նետվել դիրքեր, որն՞ էր հերոս որդու վերջին զրույցը ծնողների հետ, ի՞նչ են զգում հերոսածին ծնողները ամեն անգամ հերոս որդու շիրիմին այցելելիս այս եւ այլ հարցերի շուրջ էլ զրուցել ենք հերոսի հայրիկի՝ Կարեն Մկրտչյանի հետ:

-Պարոն Մկրտչյան, ինչպիսի՞ մանուկ էր Արմանը, ի՞նչով էր տարբերվում եղբայրներից:

-Արմանը ամենաջիգյարովն էր, բոլորի համար ցավում էր: Կարող է եղբայրը ընկներ՝ չլացեր, բայց Արմանը, տեսնելով ընկած եղբորը, սկսեր լացել: Ա՛յ այդքան ուրիշ, սրտացավ, ջիգյարով երեխա էր Արմանս: Արմանի ապրած ամեն մի վարկյան առանձնահատուկ էր: 

-Ի՞նչ տրամադրությամբ էր մեկնում ծառայության մերօրյա հերոսը:

-Բարձր տրամադրությամբ, ասում էր՝ ես եղբորիցս լավ եմ ծառայելու: Սիրում էր հայրենիքը, բայց այդ մասին բարձրագոչ խոսքեր երբեք չէր ասում: Ուրիշ տղա էր Արմանը, յուրահատուկ բարի ու խիզախ:

-Ի՞նչ նախասիրություններ ուներ Արմանը:

-Արմանս խոհարար էր, մինչ զինծառայության մեկնելը սովորել էր, հմտացել էր այդ արվեստում: Ուզում էր ծառայությունից վերադառնալուց հետո էլ շարունակել խոհարարությամբ զբաղվել:

-Ի՞նչ երազանքներ ուներ Արմանը:

-Շատ-շատ երազանքներ ուներ Արմանս: Ամենամեծ երազանքներից մեկն ինձ առողջ տեսնելն էր, հիմա ամեն ինչ պիտի անեմ, որ առողջ լինեմ՝ հանուն նրա: 

-Պարոն Մկրտչյան, ումի՞ց իմացաք պատերազմի մասին, ե՞րբ եք վերջին անգամ խոսել Ձեր որդու հետ:

-Պատերազմի մասին իմացանք ինչպես բոլորը՝ առավոտ վաղ: Արմանիս հետ վերջին անգամ խոսել ենք սեպտեմբերի քսանինին:

-Ի՞նչ էր ասում Արմանը:

-Մեզ հավատցնում էր, որ ամեն ինչ լավ է լինելու, ասում էր, որ չմտածենք իր մասին, որ ինքը ապահով տեղում է:

-Հավատո՞ւմ էր, որ հաղթելու ենք:

- Այո, հավատում էր, հավատում էր իր ու ծառայակիցների խիզախությանը, կամքի ուժին:

-Ի՞նչ պայմաններում է զոհվել, խոսե՞լ եք ծառայակիցների հետ:

-Զոհվել է Հադրութում սեպտեմբերի երեսունին: Մարտի դաշտում մնացել էին տասներկու հոգով իրենց կամբատի հետ: Անհավասար մարտի են բռնվել թշնամու մեծածավալ զորքի հետ, բայց չեն նահանջել, մինչեւ վերջին շունչը պայքարել է՝ չի նահանջել: Ընկերներից երեքն են ողջ մնացել:

-Ի՞նչ են պատմում ընկերները:

-Արմանի խիզախության, հայրենասիրության մասին են շատ պատմում, ասում են, որ մինչեւ վերջին պահը դուխ է տվել ծառայակիցներին: Ինքը խոհարար էր, ու մարտական գործողություններին չպիտի մասնակցեր, բայց պատերազմի մասին լսելով առանց մտածելու  ծառայակից ընկերների հետ բարձացել է դիրքեր եւ մարտի բռնվել թշնամու հետ:

-Ըստ Ձեզ ինչո՞ւ ունեցանք այն ինչ ունենք այսօր:

-Մեր անձնական էգոն, ամեն մեկիս առանձնահատուկ ու յուրովի էգոն մեզ հասցրեց այս վիճակին: Սուտն ու էգոիզմը այս տարիների ընթացքում մեզ խանգարեցին, որ դառնանք ուժեղ, հայրենիքի զգացողության, կրթության պակասից է, որ հասանք այս օրին: Մենք շատ-շատ էգոիստ ենք, չգիտեմ...

-Պարոն Մկրտչյան, ի՞նչ եք զգում ամեն անգամ Ձեր որդու շիրիմին այցելելիս, ինչ չասված խոսքեր կան  Արմանի հայացքում:

-Անսահման կարոտ ու սեր կա Արմանիս աչքերում, այդ նույն կարոտն ու սերը ուղեկցելու է մեր ընտանիքին հավետ: Արմանիս կորստի ցավը երբեք՝ երբեք ու ոչ միանով չի լրացվելու: Արմանս միշտ մեր սրտերում ողջ է մնալու:

Զրույցը՝ ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ

Iravunk.com