Հայրենիքն էլ երեխայիդ նման մի բան է, երբ վտանգված է երեխադ` դու պարտավոր ես մինչեւ վերջին շունչդ պայքարել, ոգևորել ու օգնել. Արցախի հերոսը` արցախցու ֆենոմենի մասին

Արցախցու ոգու տոկունության, արցախցու ֆենոմենի, ի հեճուկս ծանր, դաժան հարվածների կրկին մեջքը ուղղելով առաջ նայելու ուժի ու լավատեսության մասին ենք այսօր զրուցել Արցախի հերոս, պահեստազորի գնդապետ, ԱՀ ԱԺ նախկին պատգամավոր, հերոսի դուստր ԺԱՆՆԱ ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ հետ, ով նախ անդրադարձավ հարցին, թե ինչու մենք ունեցանք այն ինչ ունենք այսօր.

-Մեր ժողովրդին, արցախցուն այս պատերազմի ընթացքում ուղղակի խաբեցին, արցախցին իր հողը թողնողը չէր, արցախցին պատրաստ չէր ճամպրուկները կապելուն: Եւ դա փաստում է այն, որ այդքան արցախցիներ, ովքեր այսօր դարձան տեղահանվածներ` իրենց տնից ոչ մի արժեքավոր իրեր չվերցրեցին, որովհետեւ վստահ էին, որ հետ են վերադառնալու: Որեւէ մեկի մտքով չէր անցնի, որ հնարավոր է Հադրութը կամ Շուշին հանձնվեր թշամուն: Իսկ Շուշին...Շուշին  ուղղակի սկուտեղի վրա մատուծեցին:

Ես հիմա էլ չեմ կարողանում ներել իմ մայր Հայաստանի ո՛չ բնակչությանը, ո՛չ Զինված ուժերին, ո՛չ ազատամարտիկներին, որ գերիներն իրենց ոտքով եկել մտել են Հայաստանի տարածք ու իրենք նրանց չեն գերեւավարել, որպեսզի փոխանակ են մեր այնտեղի տղաների հետ: Մնացածի մասին առհասարակ չեմ ուզում խոսել, սա խայտառակություն է:

Անդրադառնալով Փաշինյանի «հայանպաստ» փաստաթղթի ստորագրման արդյունքում Արցախի հետագա ճակատագրին տիկին Գալստյանը նկատեց.

-Ինչպես 1988թվականին էինք սկսել շարժումը, նույն հիմա պետք է սկսենք: Երբ 1988-ի շարժումը սկսեցինք էլի Քարվաճառում, Շուշիում  թուրքն է եղել, բայց մենք ապացուցեցինք, որ Ադրբեջանի կազմում ապրելն անհնար է: Անհնարին է նաեւ այսօր` չկա այնպիսի արցախցի, ով երբեւիցէ կարող հաշտվել այն մտքի, որ կարող է թուրքի հետ, Ադրբեջանի կազմում ապրել, չկա նման արցախցի: Երբ թերթում ենք մեր պատմության էջերը` տեսնում ենք, որ դավաճաննություն, ծանր, անելանելի օրեր քիչ չեն եղել, բայց մենք չենք հուսահատվել: Հիմա էլ պետք է կարողանանք վեր կենալ մեր տեղից, ուղղել մեր մեջքը: Մեր ժողովրդի ոգին անկոտրում է: Արցախցու ոգին առավել ևս անկոտրում է: Նրա ապրելու և արարելու ձգտումն անսասան: Համոզված եմ, որ ինչպես շատ ազգեր, որոնք իրենց պատմության ընթացքում հայտնվել են ծանր մարտահրավերների առջև, հայ ժողովուրդը ևս շուտով կբուժի անցած պատերազմի վերքերը և է՛լ ավելի վճռական ու ամուր քայլերով կընթանա դեպի ապագա:  Մենք ուղղակի պարտավոր ենք կրկին պատմության անիվ շրջել այնպես` ինչպես հարիր է հայ ժողովրդին:

-Տիկին Գալստյան, Դուք անցել եք արցախյան երեք պատերազմների միջով, սեփական մաշկի վրա եք զգացել պատերազմի ողջ արհավիրքը: Այդքան ցավն ու պատերազմի թողած վերքերը Ձեր սրտում` որտեղի՞ց Ձեր մեջ այսքան լավատեսություն դեպի ապագան, ի՞նչպես է հաջողվում արցախցուն այդքան ցավից հետո կրկին ուղղել մեջքը եւ առաջ նայել:

Մանրամասները՝Iravunk.com-ում:

Զրույցը՝ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ