Ազգովի պետք է ծառայենք երկրի, պետության շահին՝ մի կողմ դնելով նեղ անձնական շահը. Գերաշնորհ Տ. Առաքել արքեպիսկոպոս Քարամյան

Ասում են` եթե մարդը Աստծուց հեռու է մնում, հերթով բոլոր փորձանքները գալիս են անխնա եւ անխտիր: Արդյոք մեր հայ ազգը այդչափ հեռացե՞լ էր Աստծուց, որ ունեցանք այսչափ ցավալի եւ անդառնալի կորուստներ, ինչպես հանուն մեր նահատակված տղաների հաղթահարել ցավի ու կորստի այս անասելի ցավը, այս եւ այլ հարցերի շուրջ «Իրավունքը»  զրուցել է  Կոտայքի թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Առաքել արքեպիսկոպոս Քարամյանի հետ:

-Սրբազան, 44-օրյա պատերազմի հասցրած ցավը թերեւս հավետ կուղեկցի մեզ: Այս ընթացքում  հոգեւորականի հետ խոսելու, մոմ վառելու համար հազարավոր մայրեր, քույրեր, սիրած տղաներին կորցրած կոտրված սրտեր են գալիս Աստծո տուն՝ մխիթարանք գտնելու : Ինչպե՞ս եք կարողանում մխիթարել, սփոփել մեր հերոսածին ծնողների ցավը: Առհասարակ, ինչպե՞ս կարողանանք հաղթահարել հազարավոր հերոս տղաների կորստի ցավը:

-Ցավի հաղթահարման ամենակարեւոր գրավականը ազգի համախմբումն է, ազգը պետք է համախնբված լինի նույն գաղափարի, նույն մտածումների շուրջ, որոնք ոչ թե անձանական, այլ ազգային են: Մեր հերոս տղաները, ովքեր զոհվեցին, վստահ եմ, չիմացան, որ մենք ի վերջո պատվելու ենք: Նրանք հանուն հայրենիքի չեն խնայել սեփական կյանքը, մինչեւ վերջի արյան կաթիլը պայքարել են եւ անմահացել հանուն հայրենիքի: Եվ, այսօր, հանուն մեր տղաներին, որպեսզի նրանք զոհված տեղում նորից չզոհվեն՝ պարտավոր ենք իրենց գաղափարները իրագործելու եւ հասնելու այն հաղթանակին, հանուն որի իրենք իրենց մատաղ կյանքը զոհեցին: Իսկ հաղթանակի հասնելու համար պետք է նեղ անձնական շահերը մի կողմ դնենք եւ առաջնորդվենք, համախմբվենք հանուն ազգային շահերի: Մենք պետք է ամրացնենք երկրի հիմքերը, զենք-զինամթերքով վերազինվինվենք, որպեսզի որեւէ պահի հասնենք մեր հերոս տղաների նպատակին՝ բաղձալի հաղթանակին: 

Մենք պետք է ազգովի ծառայենք նույն նպատակի շուրջ՝ մի կողմ դնելով անձնական շահը: Պետք է գիտակցենք, որ գոյություն ունի միայն մեկ շահ՝ երկրի, պետության շահ:

Ինչ վերաբերում է Ձեր հարցի երկրորդ մասին, թե ինչպես սփոփել որդեկորույս ծնողներին, ապա պետք է ասեմ, որ դժվար, շատ դժվար է սփոփել որդեկորույս մորը, հորը: Բայց մեր հերոսածին ծնողներին մենք միշտ փորձում ենք սփոփել այն մտքով, որ իրենց որդիները անմահացել են հանուն հայրենիքի, հանուն ազգի, իսկ նման մահը՝ անմահություն  է: Հերոս տղաները միայն ֆիզիկապես է, որ մեզ հետ չեն, հոգով նրանք մեզ հետ են եւ սպասում են մեր ապագա հաղթանակներին:

Պետք է ասեմ, որ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը, ինչպես նաեւ բոլոր թեմերը առանձին-առանձին մշտապես կանգնած են մեր հերոս տղաների, անհայտ կորած հերոսների ընտանքիների կողքին թե նյութապես, թե հոգեպես նեցուկ լինելով մեր հայորդիներին, բայց ինչ խոսք դա քիչ է: 

Մանրամասները՝IRAVUNK.com-ում: 

 ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ