Դասերից հետո գնում էր հոր հետ աշխատելու՝ փայտամշական գործարանում,որ ընտանիքի հոգսը քիչ թե շատ թեթեւացնի. Թշնամու գնդակից ընկած զինվորի կիսատ մնացած երազանքն ու սխրանքի ուղղին

Հուլիսի 28-ի գիշերը ադրբեջանական զինված ուժերի կողմից իրականացված սադրանքին դիմակայելու ընթացքում անմահացած  զինծառայողներից մեկն էլ շարքային Դավիթ Գառնիկի Քոչարյանն է: Դավիթը Բերդ համայնքի Չինչին գյուղից էր, Արցախյան 44-օրյա պատերազմի մասնակից, Չինչին գյուղի նախորդ տարվա միակ շրջանավարտն էր:

Դավիթի կիսատ մնացած երազանքների, վերջին զրույցի մասին <<Իրավունքը>> զրուցել է անմահացած հերոսի ընտանիքի բարեկամ, նրա ֆիզիկայի ուսուցիչ Ավագ Ադամյանի հետ, ով առանձնակի ջերմությամբ ու հպարտությամբ էր խոսում իր աշակերտի մասին.

- Աննկարագրելի հասուն, հավասարակշռված, զուսպ ու իսկական հայ տղամարդու ամբողջական կերպար էր: Չնայած իր տարիքին՝ դեռեւս տասներոդ դասարանում արդեն հասուն տղամարդու նման էր մտածում ու ապրում: Դասերից հետո գնում էր հոր հետ աշխատելու՝ փայտամշական գործարանում, բայց ամեն առավոտ դասերին պատրաստ ներկայնում: Դասարանի միակ աշակերտն էր, բայց երբեւիցէ չի եղել մի դեպք, որ Դավիթը գար դպրոց ու ինչ-որ առարկայից անպատրաստ լիներ: Ես ինքս իրենց ընտանիքի շատ մտերիմ եմ, բայց անգամ դա նրան առիթ չէր տալիս երբեւէ իմ դասին անպատրաստ ներկայանալու: Դավիթը պատրաստակամ էր ցանկացած լավ գործ անելու, նա մեր համար գյուղի պարծանքն էր: Դավիթը երազում էր ուսումը շարունակելու, սմարթֆոնների համար տարբեր ծրագրեր ստեղծելու մասին։ Ասում էր գնալու եմ սովորեմ ու գամ մեր գյուղը զարգացնեմ, իր ա ամենասիրելի արտահայտությունն էր. <<Սաղ լավա լինելու, մենակ մի քիչ հավատք ա պետք>>: Շատ-շատ էր այդ արտահայտությունը կրկնում:

Ուսուցչի խոսքերով.

-44-օրյա պատերազմից հետո, երբ արձակուրդ էր եկել, հասկացանք, որ Դավիթը էլ ավելի է հասունացել, լրիվ մեծ մարդու նման էր մտածում, ասեց մեր ազգին միասնականությունն էր պակասում: Խոսելով պատերազմի արդյումքների մասին  մենակ մի բան ասե. զինվորը արել է անհնարինը, դա սմերտ գնացել ենք, ուղղակի թշնամին օդային էր կռվում, դրա համար մենք չկարողացանք: Ասում էր, հիմա էլ ամեն ինչ պետք է անեն, որ ընկած ընկերների վրեժը լուծեն:  Շատ բաներ չէր պատմում, ավելի ինքնամփոփ ու լռակյաց էր դարձել:

Զոհվելուց օրեր առաջ Դավիթին այցել էր նրան մորաքույրը.

-Պատմում են, որ բարձր տրմադրություն է ունեցել, ասել է հուլիսի 27-ին գնա պոստեր գա ու էլի արձակուրդ է գալու: Վերջին անգամ խոսել է հարազատների հետ, ասել է, որ լավ է, որ շուտով արձակուրդ է գալու:

Զրույցը՝ ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ

IRAVUNK.com