Արնաքամ վիճակում ռեժիմով ծեծում էին մի քանի հոգով ու դրանից հաճույք ստանում. Լույս տղա Արեգի գերության 2.5 կես ամիսները

Ադրբեջանական դժոխքից վերադարձած մեր հերոս տղաների շարքում է նաեւ հայաստանյան մարզերից մեկում բնակվող, լուսավոր, քաջ հայորդի Արեգ Սարգսյանը: Ծառայակից ընկերներին կորցնելուց հետո, Արեգը գերեւավարվել հոկտեմբերի 7-ին Ջաբրաիլից:  Չորս օր Արեգը փորձել է խրամատում արնաքամ վիճակում պայքարել, բայց թուրք ոսոխին հաջողվել է գտնել մեր տղային եւ հենց այդ օրվանից սկսվել է Արեգի դժոխային կյանքը, որը տեւել է մինչեւ դեկտեմբերի 25-ը, մինչեւ հայրենիք վերադարձը:

Արեգի պատմությունը առավել քան դաժան է, բայց դրանով հանդերձ Արեգը շարունակում է լույսը սրտում պահել: <<Ջաբրաիլում էինք, երբ ընկանք շրջափակման մեջ, նույն օրը ընկերս զոհվեց, իսկ ես վիրավորվեցի: Չորս օր մնացել եմ խրամատի մեջ, որից հետո եկան կանգնեցին գլխիս ու ...>>,-այսպես սկսվեց մեր զրույցը երկուսուկես ամսվա գերություն վերապրած Արեգի հետ, ապա շարունակելով խոսքը մեր տղան պատմեց.

-Երկու ոտքիս ու գլխիս շրջանում էր վիրավորումը, արնաքամ էի լինում, բայց հավատս չէի կորցնում: Մինչեւ խրամատում՝ գլխավերեւումս չտեսա թշնամուն: Դրեցին մեր տանկերից մեկի վրա ու տարան Ադրբեջան:

-Արեգ ջան, ասում են, որ մինչեւ Բաքվի բերդ հասնելն է ամենամեծ դժոխքը:

-Բաքվի բերդում չէին ծեծում, բայց նվաստացումն ու մնացածը նույնն էր: Բայց մինչեւ բերդ հասնելը՝ Ադրբեջանի տարբեր մեկուսարաններում վիրավոր, արնաքամ վիճակում ռեժիմով ծեծում էին, մի քանի հոգով ու դրանից մեծ հաճույք ստանում: Հոկտեմբերի 27-ին նոր տեղափոխվել եմ Բաքվի բերդ:

-Մեր մյուս գերեվարված տղաներին տեսե՞լ ես այնտեղ:

-Չէ, գերուն գերու դեմ չէին հանում, որ միմյանց չտեսնեիք, ես անձամբ որեւէ մեկին չեմ տեսել:

-Քեզ բժշկական օգնություն չե՞ն ցուցաբերել:

-Գյանջայի հոսպիտալում ոտքս են վիրահատել, ու էլ բժշկական օգնություն չեն ցուցաբեր մինչեւ հայրենիք վերադառնալը:

-Ադրբեջանի ՄԻՊ-ը այցելո՞ւմ էր Ձեզ:

-Կարմիր խաչից են եկել մի երկու անգամ՝ էդ ա եղել:

-Հավատո՞ւմ էիր, որ վերադառնալու ես:

-Հավատում էի, բայց չգիտեի, որ էդքան շուտ՝ դեկտեմբերին:

-Արեգ ջան, եղե՞լ են օրեր, որ սոված եք մնացել, անջուր, անհաց:

-Հա սոված էինք մնում հիմնականում, մենակ Կարմիր Խաչի այցից առաջ էին հաց տալիս նորմալ: Ջուր կամեռի մեջ կար, բայց սոված ժամանակ ոնց ջուր խմես, չգիտեմ, ոնց նկարագրեմ:

-Արեգ ջան, ի՞նչ նպատակներ ունես այսօր:

-Առողջությունսա ինձ համար կարեւոր հիմա՝ ձախ ոտքս չեմ կարողանում նորմալ շարժել, ծալելու խնդիր ունեմ: Բայց նպատակներ շատ ունեմ:

-Բժշկական օգնություն այստեղ նորմալ ցուցաբերում են չէ՞:

-Հա վերականգնողական կենտրոն եմ գնում:

-Ապաքինվելուց  հետո՝ ի՞նչ ծրագրեր ունես:

-Ուզում եմ առողջանամ, հետո աշխատեմ ու ամուսնանամ, ընտանիք կազմեմ:

-Ունե՞ս սիրած աղջիկ:

-Դեռ չէ:

-Բացի նպատակներից, ունե՞ս երազանք:

-Երազանքս ա ամբողջությամբ ապաքինվեմ ու ընտանիք կազմեմ:

Զրույցը՝ ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ

Iravunk.com