«Դիերի փոխանակման ժամանակ ադրբեջանցի հրամանատարը փամփուշտ է դրել ու ասել՝ հերոս են»․ Գոռ Համբարձումյանը կռվել է մինչև վերջին շունչը

2022 թվականին Հայաստանի Հանրապետության դեմ Ադրբեջանի կողմից սանձազերծած մարտական գործողությունների հետևանքով զոհվեցին հարյուրավոր զինծառայողներ, որոնցից մեկն էլ Գոռ Համբարձումյանն էր։ 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմում զոհված տղաների օրինակը տեսնելով՝ Գոռը մինչև վերջին շունչը պայքարել է։

Մայրը պատմում է, որ որդին միշտ հայրենասեր է եղել, իր տարիքից ավելի խելացի ու հասուն է մտածել։ 2020 թվականին փորձել է կամավորագրվել ու մեկնել ռազմաճակատ, բայց տարիքը փոքր է եղել։

Գոռ Համբարձումյանի մայրը՝ Անժելա Չիլինգարյանը, պատմում է, որ բոլորը միշտ շատ սեր են տվել իր ավագ որդուն։ Գոռը ընտրել էր հոգեբանի մասնագիտությունը, և մայրը նշում է, որ դա շատ համապատասխանում էր նրա բնավորությանը։ Եղբոր հետ միասին կլինիկա բացելու նպատակ ունեին։

2021 թվականի մարտի 3-ին Գոռը մեկնել է այդքան սպասված ծառայության։

«Տղաները պատմում են, որ խաղաղության աղավնի էր, երբեք չէր վիճում։ Կապանում էր ծառայում։ Հինգ ամիս անց դիրքեր բարձրացավ։ Ծառայել է հետախուզական վաշտում, շատ են սիրել իրեն այնտեղ։ Պատերազմից հետո, երբ ընկերները մեզ այցելեցին, նշեցին, որ Գոռը զորքի մեջ առանձնացել է իր գեղեցկությամբ, կոկիկությամբ, խելացիությամբ։ Դիրքեր բարձրանալուց հետո ավելի է սիրել ծառայությունը, ինքը շատ էր սիրում Ներքին Հանդի սոսիների պուրակը, միշտ ասում էր՝ դրախտավայր է, պետք է տեսնեք, նման վայր աշխարհում չկա։ Գոռը ծառայության ընթացքում երկու անգամ պարգևատրվել է, եղել է դիրքի ավագ։ Նա միշտ ասել է տղաներին, որ եթե հոգնած լինեն կամ ցանկանան քնել, իրեն տեղեկացնեն, ինքը ամեն ինչ կանի, սուրճ կպատրաստի, կփոխարինի նրանց։ Ասել է՝ խնդրում եմ, մի քնեք, թիկունքում մեր հայրենիքն է։ Շատ հոգատար է եղել տղաների հանդեպ»,- պատմում է մայրը և հորդորում հրամանատարական կազմին՝ մեր տղաներին աչքի լույսի նման պահեք, թող հասնեն իրենց մայրերին։

Մանրամասները՝Iravaban. net-ում :